"Amalia, Amalia" - Willy & Steven Bogaert (Fien Put, 4G)
NE: Lectuuropdracht 1: spannend boek
- Auteur en titel: Willy en Steven Bogaert (vader en zoon), “Amalia, Amalia”
- Uitgeverij: Houtekiet
- Aantal pagina’s: 359
- Trefwoorden (tags): thriller, Scandinavische thriller, Nederlandstalige misdaadroman, spannend
- Datum wanneer bericht gepost wordt: zaterdag 14/10/2017
B) Korte inhoud
Wanneer de auteur Jonathan Larsson terugkeert naar de plek van zijn jeugd (Götshammer, Zweden) om een nieuw boek te schrijven stoten graafmachines op een schedel die geïdentificeerd werd als die van zijn vader, die 40 jaar geleden spoorloos was verdwenen. Sommige inwoners vermoeden dat Larsson als jongen getuige was van een serieus incident de dag voor zijn vader verdween, maar hij herinnert zich daar zelf niets van. Tijdens zijn verblijf probeert hij te achterhalen wat er nu juist gebeurd is met zijn vader, hoewel de inwoners daar helemaal niet blij mee zijn. Ook neemt hij opnieuw contact op met zijn jeugdliefde Amalia die heel wat meer geheimen met zich meedraagt dan hij dacht.
Conclusie: hij veroorzaakt heel wat onrust in het kleine kuststadje en dat zorgt voor achterdocht.
C) Persoonlijke leeservaring
Ik vond dit boek heel onaangenaam om te lezen. Het voelde als een opgave om het boek vast te nemen en verder te gaan met lezen. Als ik een boek heel goed vind, kan ik het in één keer uitlezen. Bij dit boek was dat totaal het tegenovergestelde.
Ik was vaak de draad kwijt omdat er in het verhaal te veel personages opdoken. Daardoor miste het boek in mijn ogen structuur.
Hoewel het verhaal zich afspeelt in het Hoge Noorden, worden er Vlaamse uitdrukkingen gebruikt wat ronduit eigenaardig is.
Er komen veel vergelijkingen, herhalingen en nietszeggende adjectieven voor in het boek. Daarmee wekken de auteurs de indruk zo veel mogelijk pagina’s vol te willen schrijven.
Het verhaal heeft bovendien vaak raadselachtige en verwarrende verwijzingen (bv.: “De toon probeerde niet te maskeren dat hij dreigend was.”). Ten gevolge daarvan mist het boek spanningsopbouw.
Het idee achter het verhaal zit volgens mij goed maar de uitwerking had veel beter gekund.
Een paar positieve punten waren: de onheilspellende en sombere sfeer van het boek, de spannende scènes en de zeer verrassende wending op het einde.
D) Conclusie
Ik heb mijn boek gekozen op basis van de cover en de korte inhoud op de achterflap, maar de inhoud bleek uiteindelijk niet te voldoen aan de verwachtingen. Door de vele personages en het langgerekte verhaal nodigde het boek niet uit om verder te lezen. Hoewel er enkele positieve punten aan het verhaal waren, wogen die niet op tegen de negatieve. Persoonlijk vind ik dit boek bijgevolg geen aanrader.
Reacties
Een reactie posten