De rode kamer - Nicci French

Het boek “De rode kamer” is geschreven door Nicci French en heeft als uitgeverij Anthos. Het boek telt 351 pagina’s en is een literaire thriller. Ik heb dit bericht gepost op 15/10/’17.

Kit Quin is psychologe en wordt dikwijls door de politie om haar medewerking gevraagd in het kader van moordzaken. Tijdens het ondervragen van een verdachte in voorhechtenis, wordt ze door diezelfde verdachte aangevallen en verwond in haar gezicht. Enkele maanden later, nog steeds tijdens haar herstel, wordt ze door de politie opnieuw gevraagd om aan een onderzoek deel te nemen waarin de hoofdverdachte dezelfde persoon blijkt te zijn dan diegene die haar voordien had aangevallen. Het betreft een moord op een meisje dat geen thuis had en die dood teruggevonden is aan de oever van een kanaal in Londen. Naarmate het verhaal vordert wordt de zaak steeds complexer en blijkt dat er heel veel mensen betrokken zijn. Kit geraakt meer en meer gefrustreerd omwille van het feit dat ze de moord niet kan oplossen met als gevolg dat het een obsessie wordt en dat ze haar sociaal leven niet meer in de hand heeft. Ze wordt ook gekweld door nachtmerries. Vandaar de titel “ De rode kamer”, wat een verwijzing is naar de plaats waar de droom zich afspeelt.

Toen ik het eerste hoofdstuk aan het lezen was dacht ik dat het boek saai en voorspelbaar ging zijn, maar ik neem mijn woorden terug… Vanaf het moment dat het verhaal op gang begon te komen heb ik mij geen enkele seconde verveeld. Het verhaal hield me bezig en ik begon ook zelf na te denken over wie de verdachte zou kunnen zijn. Het boek leest gemakkelijk, wat je niet zou verwachten van een literaire thriller. De schrijver heeft het verhaal op zo’n bepaalde manier geschreven dat de lezer zich nooit zou vervelen en dat er dus altijd wel iets spannends aan de hand was. Het is ook zo geschreven dat je mensen gaat verdenken die eigenlijk totaal onschuldig zijn. Het boek heeft me laten inzien dat je niet direct een oordeel moet vellen over iets of iemand maar eerst moet nadenken en je gezond verstand gebruiken. Een negatief punt aan “De rode kamer” vond ik dat de schrijver onnodige personages gebruikte met als gevolg dat die personages het lezen alleen maar moeilijker maakten. Ik had soms de neiging me te verliezen in het aantal verschillende personages.

Het boek is zeker een aanrader voor mensen die graag lezen en van spanning houden. Je moet er wel rekening mee houden dat het boek vrij veel pagina’s telt. Voor mensen die niet zo graag lezen en tijdens dat lezen liever hun verstand op nul zetten is dit boek naar mijn mening een afrader. Het boek vereist concentratie, anders kan je het verhaal niet volgen.