De vierde Gestalte door Pieter Aspe
De vierde Gestalte door Pieter Aspe
ALGEMENE INFO:
-naam boek:De vierde gestalte
-schrijver:Pieter Aspe
-uitgeverij:Manteau
-pagina's:295 voor het verhaal en 10 pagina's voor het nawoord/extra info/andere boeken van Aspe
-trefwoorden/tags:Thriller,Pieter Aspe,demonen/satanisme,detective
-ISBN-nummer:978 90 223 1578 1
-datum van publicatie van deze recensie: 11:50 15/10/2017
Korte inhoud+Opinie:
In dit verhaal volgen we de personages commissaris Van In en zijn assistent Guido Versavel,samen zijn zij een een zeer goed politieduo. In dit boek is Van Ins geliefde hoogzwanger wat tot een grappige inleiding volgt van Van In en zijn vrouw leidt.
Van In onderzoekt een satanistische beweging geleid door Venex die er alles aan doet om zijn snode en zieke plannen een werkelijkheid te maken.
Het verhaal start bij een vrouw die vergiftigd is met een gif dat geen sporen achterlaat.
Het lijk werdt gevonden in een sloot bij de Singel.
Verder dan de inleiding wil ik niet gaan aangezien dit anders het hele boek zou verklappen en dan zou de bedoeling van mijn recensie,het doen interesseren van anderen om het te lezen,weg zijn.
Ik vond het persoonlijk een interessant boek,niet echt het genre dat ik normaal lees maar Aspe heeft me toch nog kunnen overtuigen dat het een goed boek is wat,in min opinie,een goed teken is dus daarom vindt ik het een goed boek.
De spanning zat er voortdurend in maar na +-200 pagina's vond ik dat het boek een beetje langdradig begon te worden en het einde vond ik wel goed,niet wat ik verwacht had maar wel goed.
Het was een stevig boek,niet AL te veel moeilijke woorden en anders zocht ik die gewoon op in mijn woordenboek.
Ik had hier en daar wel een klein beetje problemen met de verhaallijn te volgen omdat het op sommige momenten zeer verwarrend werd maar als ik er dan een tweede keer overlas snapte ik het altijd wel.
Het lettertype is vrij groot maar wat me enorm hard opviel tijdens het lezen was dat er soms pagina's waren met letterlijke blokken tekst waar de schrijver niet echt rekening hield met het indelen van de pagina en waarbij het leek alsof hij nog nooit gehoord had van de witregel en sommige pagina's waren gevuld met gaten door te veel gebruik van spaties en met het overdreven gebruik van de witregel.Nog iets dat me opviel was hoe weinig gaten er in het verhaal zaten,zoals ik al zei is dit niet echt mijn favoriete genre maar ik had wel al eens andere detective verhalen gelezen een lange tijd terug,maar wat me opviel was dat in dit detective verhaal vond ik geen enkel gat in het mysterie,
nergens dacht ik dat iets overdreven was,onlogisch was of dat iets niet klopte.
Conclusie/beoordeling:
Dit is het einde van mijn recensie op het boek ik hoop dat ik hiermee velen heb geïnteresseerd om het boek te lezen,ik zou het boek persoonlijk een 7/10 geven omdat het niet echt mijn type van genre is,anders was het een 8/10.
-Tristan De Bouvere
ALGEMENE INFO:
-naam boek:De vierde gestalte
-schrijver:Pieter Aspe
-uitgeverij:Manteau
-pagina's:295 voor het verhaal en 10 pagina's voor het nawoord/extra info/andere boeken van Aspe
-trefwoorden/tags:Thriller,Pieter Aspe,demonen/satanisme,detective
-ISBN-nummer:978 90 223 1578 1
-datum van publicatie van deze recensie: 11:50 15/10/2017
Korte inhoud+Opinie:
In dit verhaal volgen we de personages commissaris Van In en zijn assistent Guido Versavel,samen zijn zij een een zeer goed politieduo. In dit boek is Van Ins geliefde hoogzwanger wat tot een grappige inleiding volgt van Van In en zijn vrouw leidt.
Van In onderzoekt een satanistische beweging geleid door Venex die er alles aan doet om zijn snode en zieke plannen een werkelijkheid te maken.
Het verhaal start bij een vrouw die vergiftigd is met een gif dat geen sporen achterlaat.
Het lijk werdt gevonden in een sloot bij de Singel.
Verder dan de inleiding wil ik niet gaan aangezien dit anders het hele boek zou verklappen en dan zou de bedoeling van mijn recensie,het doen interesseren van anderen om het te lezen,weg zijn.
Ik vond het persoonlijk een interessant boek,niet echt het genre dat ik normaal lees maar Aspe heeft me toch nog kunnen overtuigen dat het een goed boek is wat,in min opinie,een goed teken is dus daarom vindt ik het een goed boek.
De spanning zat er voortdurend in maar na +-200 pagina's vond ik dat het boek een beetje langdradig begon te worden en het einde vond ik wel goed,niet wat ik verwacht had maar wel goed.
Het was een stevig boek,niet AL te veel moeilijke woorden en anders zocht ik die gewoon op in mijn woordenboek.
Ik had hier en daar wel een klein beetje problemen met de verhaallijn te volgen omdat het op sommige momenten zeer verwarrend werd maar als ik er dan een tweede keer overlas snapte ik het altijd wel.
Het lettertype is vrij groot maar wat me enorm hard opviel tijdens het lezen was dat er soms pagina's waren met letterlijke blokken tekst waar de schrijver niet echt rekening hield met het indelen van de pagina en waarbij het leek alsof hij nog nooit gehoord had van de witregel en sommige pagina's waren gevuld met gaten door te veel gebruik van spaties en met het overdreven gebruik van de witregel.Nog iets dat me opviel was hoe weinig gaten er in het verhaal zaten,zoals ik al zei is dit niet echt mijn favoriete genre maar ik had wel al eens andere detective verhalen gelezen een lange tijd terug,maar wat me opviel was dat in dit detective verhaal vond ik geen enkel gat in het mysterie,
nergens dacht ik dat iets overdreven was,onlogisch was of dat iets niet klopte.
Conclusie/beoordeling:
Dit is het einde van mijn recensie op het boek ik hoop dat ik hiermee velen heb geïnteresseerd om het boek te lezen,ik zou het boek persoonlijk een 7/10 geven omdat het niet echt mijn type van genre is,anders was het een 8/10.
-Tristan De Bouvere
Reacties
Een reactie posten