Dood tij van Pieter Aspe - Anneleen Debaveye

Lectuuropdracht 1: een misdaadboek

A) Algemene info 

Titel: Dood tij

Auteur: Pieter Aspe

Uitgeverij: Manteau

Aantal pagina's: 275

Tags: misdaad, thriller, spanning, verkrachting, moord

Datum: 15/10/2017

Pieter Aspe schrijft misdaadromans met als hoofdpersonen hoofdinspecteur Pieter Van In en zijn geliefde Hannelore Martens. De boeken van Pieter Aspe zijn algemeen bekend en krijgen allerlei positieve reacties en recensies. Zou het hem lukken om zelfs na 6 positief beoordeelde boeken ook Dood tij een schot in de roos te laten worden? Het antwoord is spijtig genoeg negatief.

 B) Korte inhoud

In dood tij krijgt het hoofdpersonage, commissaris Van In,  een verkrachtingszaak voorgeschoteld. Het slachtoffer, de achttienjarige Miriam Dobbelaere dient onder druk van haar vader geen klacht in bij de politie dat voor de nodige frustraties bij Van In zorgt. Antoon Dobbelaere, de vader van Miriam is een bekende deurwaarder die een succesvolle carrière heeft. De dag na Miriam haar verkrachting wordt Carlos Minne, een oude schoolvriend van Antoon Dobbelaere vermoord. Wanneer Van In hier achter komt, zetten hij en zijn collega Versavel alles op alles om de verkrachting-moord zaak tot een goed einde te brengen. Wanneer de zaak complexer is dan het lijkt, moet Van In ingrijpen voor er slachtoffers vallen. Stap voor stap komt de duistere waarheid aan het licht. 


C) Mijn leeservaring 

Dood tij is een verhaal dat zoals elk goed misdaadboek enige verwarring, misleiding en angst uitstraalt. In een niet altijd even gemakkelijk leesbare schrijfstijl valt je als lezer onmiddellijk op dat Aspe helemaal in je hoofd wilt kruipen met zijn verhaal. Ook is het boek  geschreven in een alwetende vertelperspectief. Dit heeft zowel voordelen als nadelen. Elke nieuwe alinea krijgen we een nieuwe plaats, een nieuwe situatie. Als lezer moet je elk leesmoment geconcentreerd zijn, anders haal je de personages door elkaar. Verder zorgde de alwetende vertelperspectief ervoor dat de lezer zijn interesse steeds opnieuw werd opgewekt. De hoofdpersonen in het boek hebben een onduidelijk karakter waardoor het zeer moeilijk was om in te schatten wat de volgende plotwending zou zijn. Een minpunt aan het boek was zeker het open einde. Persoonlijk hou ik van een duidelijk, gesloten einde maar dit was in Dood tij niet het geval. De lezer kreeg geen definitieve antwoorden op de vragen wat ik toch wel jammer vind.

D) Conclusie

Het boek krijgt van mij uiteindelijk toch een negatieve beoordeling omdat het als lezer te verwarrend en onduidelijk wordt. Aspe schrijft naar een einde maar veranderd om de haverklap van richting, wat in het begin zeer aantrekkelijk is maar na enige tijd toch wel wat begint te vervelen. De auteur gebruikt af en toe wel een cliffhanger die dan de spanning wel wat opvoert, maar niet voldoende is om het boek in één zucht uit te lezen. Dit is toch wel een belangrijk punt voor een thriller. Nog een klein detail: in het boek wordt voortdurend met ‘ mijnheer, juffrouw en frank’ geschreven. Ik begrijp dat dit als volwassen lezer  uitnodigend is maar heeft voor de jongere lezers een minder positief effect.

Moest Aspe minder verwarrend en geconserveerd geschreven hebben zou dit een echte aanrader zijn. Helaas haak ik af want het boek nam me vanaf het begin niet mee. Hoewel ik dit toch interessante onderwerpen vind, heeft Aspe me licht teleurgesteld.