Lectuuropdracht 1: spannend boek
A) Algemene info over het boek
- Piet Baete en Wie niet weg is
- Lannoo
- 216 pagina's
- reality verhaal, levensverhaal
- 15 oktober '17
B) Korte inhoud
Het verhaal gaat over een jongen Tristan die blijft piekeren over zijn ex Clarisse. Clarisse geloofde namelijk dat als ze in de toekomst elkaar terug zouden tegenkomen, het lot heeft beslist dat ze bij elkaar horen. Tristan die op dat moment gewoon instemde, heeft daar nu enorm veel spijt van. Hij leidt een niet al te gemakkelijk leven, hij is constant ‘op de vlucht’, zoals zijn ouders zeggen, hij vertelt overal waar hij komt aan toevallige voorbijgangers zijn verhaal en zijn dilemma’s en vraagt dan wat zij zouden doen. Soms gaat hij mee naar hun huis en blijft hij daar voor een tijdje, zoekt daar werk en daarna gaat hij weer verder, met het doel om ooit zijn leven – met of zonder Clarisse – terug op te nemen en al zijn levensvragen beantwoord te krijgen.
C) Persoonlijke leeservaring
Ik ben eerder niet voor zo’n genre. Het is heel langdradig en bijna nooit actie. Ik vond het wel leuk om eens een keertje een ander soort genre te lezen want normaal lees ik thrillers gemixt met romantiek. Hier kwamen verschillende levensvragen aan bod waar je echt over moest nadenken. Je kan het ook toepassen op je eigen leven en het heeft mij op een paar dingen ‘antwoorden’ gegeven of alleszins dingen duidelijk gemaakt. Het aangename aan het boek waardoor ik toch telkens weer zin kreeg om verder te lezen, was dat het hoofdpersonage Tristan telkens het omgekeerde deed van wat je zou verwachten. Ook heeft de schrijver het op die manier geschreven alsof de lezer een echt persoon is tegen wie hij zijn verhaal vertelt, met excuses dat hij zaken heeft verzwegen etc. Het vertelstandpunt is belevende-ik verteller en dat merk je echt enorm, wat ik wel eens leuk vind om te lezen aangezien ik meestal auctoriële-hij verteller als vertelstandpunt lees. Je kan je helemaal inleven in het verhaal alsof je er zelf bij was dankzij dat de schrijver zo direct is naar de lezer toe en je vaak zelfs confronteert om zelf na te denken in Tristans plaats. Dat zorgt er wel voor dat je niet in slaap valt tijdens het lezen!
D) Conclusie
Voor mensen zoals ik die eerder thrillers lezen, zou ik het niet echt aanraden al hoewel het wel eens voor afwisseling zorgt. Voor mensen die niet graag lezen, raadt ik het af want het is echt wel een boek waarvoor je moet nadenken tijdens het lezen en soms een zin een paar keer opnieuw moet lezen voordat je die begrijpt.
A) Algemene info over het boek
- Piet Baete en Wie niet weg is
- Lannoo
- 216 pagina's
- reality verhaal, levensverhaal
- 15 oktober '17
B) Korte inhoud
Het verhaal gaat over een jongen Tristan die blijft piekeren over zijn ex Clarisse. Clarisse geloofde namelijk dat als ze in de toekomst elkaar terug zouden tegenkomen, het lot heeft beslist dat ze bij elkaar horen. Tristan die op dat moment gewoon instemde, heeft daar nu enorm veel spijt van. Hij leidt een niet al te gemakkelijk leven, hij is constant ‘op de vlucht’, zoals zijn ouders zeggen, hij vertelt overal waar hij komt aan toevallige voorbijgangers zijn verhaal en zijn dilemma’s en vraagt dan wat zij zouden doen. Soms gaat hij mee naar hun huis en blijft hij daar voor een tijdje, zoekt daar werk en daarna gaat hij weer verder, met het doel om ooit zijn leven – met of zonder Clarisse – terug op te nemen en al zijn levensvragen beantwoord te krijgen.
C) Persoonlijke leeservaring
Ik ben eerder niet voor zo’n genre. Het is heel langdradig en bijna nooit actie. Ik vond het wel leuk om eens een keertje een ander soort genre te lezen want normaal lees ik thrillers gemixt met romantiek. Hier kwamen verschillende levensvragen aan bod waar je echt over moest nadenken. Je kan het ook toepassen op je eigen leven en het heeft mij op een paar dingen ‘antwoorden’ gegeven of alleszins dingen duidelijk gemaakt. Het aangename aan het boek waardoor ik toch telkens weer zin kreeg om verder te lezen, was dat het hoofdpersonage Tristan telkens het omgekeerde deed van wat je zou verwachten. Ook heeft de schrijver het op die manier geschreven alsof de lezer een echt persoon is tegen wie hij zijn verhaal vertelt, met excuses dat hij zaken heeft verzwegen etc. Het vertelstandpunt is belevende-ik verteller en dat merk je echt enorm, wat ik wel eens leuk vind om te lezen aangezien ik meestal auctoriële-hij verteller als vertelstandpunt lees. Je kan je helemaal inleven in het verhaal alsof je er zelf bij was dankzij dat de schrijver zo direct is naar de lezer toe en je vaak zelfs confronteert om zelf na te denken in Tristans plaats. Dat zorgt er wel voor dat je niet in slaap valt tijdens het lezen!
D) Conclusie
Voor mensen zoals ik die eerder thrillers lezen, zou ik het niet echt aanraden al hoewel het wel eens voor afwisseling zorgt. Voor mensen die niet graag lezen, raadt ik het af want het is echt wel een boek waarvoor je moet nadenken tijdens het lezen en soms een zin een paar keer opnieuw moet lezen voordat je die begrijpt.
Reacties
Een reactie posten